نتیجه گیری

اينترنت اشــياء را مي توان تركيبي از فناورى هايي مانند RFID، فيبرنوري، شــبكه هاى حســگر و غيره دانســت كه مجموعه آنها تشــكيل الگويي به نام اينترنت اشياء را مي دهد. در حقيقت با تركيب اين فناورى ها مي توان اطلاعات مفيدى از هر شيء به دست آورد. مجموعه اين اطلاعات مي تواند نقش تعيين كننده اى در توسعه كمي و كيفي زندگي افراد و صنايع ايفا كند.

صـنعت سـاخت و سـاز يكي از صـنايعي اسـت كه بكارگيرى فناورى هاى نوين به منظور كاهش خسـارات و آسيب ها و افزايش ايمني در آن ضـرورى اسـت، از اينرو به نظر مي رسـد با توجه به ظهور و بكارگيرى فناورى اينترنت اشـياء، اين صـنعت نيازمند چارچوبي است كه بتواند استقرار اينترنت اشـياء را به صـورت ايمن (چرا كه ايمني يكي از مهمترين نيازمندى هاى عملياتي در محيط هاى سـاخت و ساز است) در آن پياده ساخت. بدين منظور اين پژوهش سـعي بر دسـتيابي به وضـعيتي ايمن و طراحي مدلي امن با بكار گيرى فناورى اينترنت اشياء در صنعت ساخت و ساز داشته است، كه الزاماً اين مدل با توجه به ساختار و الزامات اين صنعت قابل پياده سازى باشد.

از اينرو در اين پژوهش با ارائه مدل پيشـنهادى كه به جهت طراحي وضـعيت امن با بكار گيرى اينترنت اشـياء در صنايع ساخت و ساز، از طريق مطالعه موردى در كارگاه ساخت و ساز پياده سازى شده و سپس مقايسه بين عملكرد سامانه هوشمند موجود با وضعيت قبل از طراحي مورد بررسي و تحليل قرارگرفته اسـت و در نهايت با ارائه مدل نهايي شـده تحت عنوان طراحي سنسور شناسايي گرد و غبار ناشي از انجام عمليات هاى گوناگون كارگاهي مورد ارزيابي واقع شده است و نتايج ارزيابي نيز در قالب گراف بيان گرديده است. و نهايتًاً اينكه طراحي و پياده سازى سامانه هشدار هوشمند، كارآمدترين مدل محسوب مي گردد، هرچند كه نتايج تحليل عوامل خطرساز در صنعت ساخت و ساز نشان داده است كه رويكردى چندوجهي براى كاهش مخاطرات در اين صنعت لازم و ضرورى است و علاوه بر اجرا و كنترل برنامه ايمني در كارگاه هاى ساخت و ساز و مسائل مربوط به پيشگيرى از خطرات و تامين تجهيزات حفاظتي، همچنان بحث آموزش ايمني نيز به منظور دستيابي به اهداف كاهش خطر توصيه مي گردد به كمك اين روش مي توان به علل ريشه اى انواع حوادث ناشي از آلودگي هاى محيطي و بخصوص آلودگي هاى محيطي مربوط به كارگاه هاى عملياتي ساخت و ساز پي برد و در نهايت به صورت دقيق استراتژى هاى كاهش اين خطرات و ريسكهاى ناشي از آنها را ارائه داد؛ اين مدل پيشنهادى مي تواند به مسئولان ايمني و كارشناسان مربوط به اين امر در كارگاه هاى ساخت و ساز براى شناسايي ريسك ها و بخصوص ريسك خطرات مربوط به آلودگي هاى محيطي ناشي از گرد و غبار و دود در حين اجراى عمليات كارگاهي، شناسايي علل ريشه اى آنها و ارائه ابزارهاى كنترل اين ريسك ها كمك شايان توجهي نمايد.

و در پايان اينكه همانطور كه از تحليل نتايج نمودارها مشخص است بيشترين آسيب و احتمال بروز خطر در عمليات هاى اجرايي و مختلف در صنعت ساخت و ساز مربوط است به عمليات جوشكارى آهن، برشكارى كاشي در فضاى بدون تهويه و عمليات برشكارى موزاييك در فضاى بدون تهويه كه سامانه هوشمند محدوده خطرناك را هشدار داده است و بعد از آن نيز عمليات تميزكارى كارگاه در محيط هاى بدون تهويه و برش گچ برگ و عايق پلاستوفوم و برش پانل گچي با شياركن مي باشد كه توسط سامانه هوشمند وضعيت خطرناك گزارش شده است و براى اين موارد بايد تدابير ايمني بيشترى را انديشيد كه تحقق اين امر نيز مي تواند به كمك بهره مندى از ماسك هاى مجهز به فيلتر و همچنين ايجاد تهويه هوا باشد و يا در بازه زماني بيشتر و با لحاظ كردن فاصله زماني براى هريك از عمليات هاى پرخطر اين نوع عمليات هاى كارگاهي در صنعت ساخت و ساز را تا حدودى مديريت كرد.
و نهايتًاً اينكه در اين مقاله پژوهشي تمامي آيتم هاى عملياتي مترتب در صنعت ساخت و ساز با اين سامانه هوشمند مورد ارزيابي قرار نگرفته است، كه اين خود مي تواند از جمله مواردى باشد كه براى تحقيقات آيندگان واقع گردد.

منابع : ويكي پديا